Być jak Piotr Gliński...

... czyli czym moim zdaniem powinien się zająć Minister Kultury. 

Polityka publiczna po skandynawsku

Stacja kolejki miejskiej w Vantaa

Od wczoraj jestem w Vantaa w Finlandii na spotkaniu miast partnerskich. Tak się niestety złożyło, że jestem tu jedyną reprezentantką Słupska - co jest wyjątkiem, bo wszystkie pozostałe delegacje przybyły w kilkuosobowych grupach. W sumie pozycja świetna - wielu uczestników jakoś ma poczucie, że trzeba się mną przecież zaopiekować.  W związku z powyższym już pierwszy wieczór obfitował w wiele znakomitych rozmów. A potem już było coraz bardziej interesująco..

O konkursach, dyrektorach.. i takie tam, zainspirowane ZUSem

Przeczytałam chwilę temu, że w konkursie na dyrektora ZUS pozostał jeden kandydat.. a w zasadzie kandydatka. Włos mi się na głowie zjeżył, bo zazwyczaj, jak pozostaje jeden kandydat - to jest ten "jedyny słuszny". Znamy dokładnie takie sytuacje z konkursów na dyrektorów instytucji kultury.

O instrumentalnym wykorzystaniu kultury w rozwoju miast

Czytałam niedawno o pomyśle powstania kontrowersyjnej rzeźby w Ustce. Zdaniem włodarzy przedsięwzięcie to „miałoby się przyczynić do zaznaczenia Ustki jako ważnego ośrodka kultury na mapie Polski, jak i świata”. Ciekawa to opinia - bo osobiście nie bardzo wiem, jakim cudem, ale nie jest to wizja bynajmniej osobliwa. W ostatnich latach, odkąd trwa szał wykorzystywania funduszy unijnych nieustająco słychać argumenty, że kultura wpłynie na rozwój społeczno-gospodarczy, podniesie atrakcyjność turystyczną miasta czy regionu i w ogóle niemal dokona gospodarczego cudu. A jak jest naprawdę i od czego to zależy?

Zarządzać kulturą - efektywnie czy obywatelsko i demokratycznie?

Niemal przy każdym konkursie na stanowisko dyrektora instytucji kultury podkreśla się, że przede wszystkim powinien on być PRAWDZIWYM MENEDŻEREM i potrafić efektywnie zarządzać podległą mu instytucją - co w powszechnym mniemaniu oznacza UMIEĆ ZARABIAĆ PIENIĄDZE.